سرزمين ما را خورديد ( غصب كرديد ) و آن را اشغال كرديد پس آيا ( از ميان غصب‌كنندگان ) كسى هست كه بر جاى مانده يا درو شده باشد ؟ ( بر خاك افتاده باشد ) 8 - 9 يقول بالزرق . . . ص 47 همراهانم - هنگامى كه با ايشان در سرزمين زرق « 2 » و در خانه ميّه توقف كرديم و من براى وى درخواست نزول باران مىكردم - به من گفتند : « اگر دل تو از صخره بود ، تجديد خاطره‌ها و اندوهها توسط خانه‌ها آن را مىشكافت . » 10 - 11 فان يمس . . . ص 48 اگر پيرى و بيمارى و شب‌كورى انيس شب من باشند ، پس بتحقيق از من دور بودند و سنگها به دست شخص بىپروايى كه عرصه حكم را بر روزگار تنگ‌كننده است شكافته مىشود . پس از كداميك از پيشامدهاى روزگار بيمناك باشم ! 12 - و لو ان ما بى . . . ص 48 اگر آن حالى كه در من است در سنگ‌ريزه‌ها مىبود ، شكافته مىشد و اگر در باد مىبود ، صداى وزشى از آن شنيده نمىشد . 13 - يلين من لا اريد . . . ص 48 آن كه من رقّت او را خواستار نيستم ، دلش نرم مىشود و دل آن كه من ميل دارم رقّت كند ، همانند سنگ است . 14 - اطرافه تعقد . . . ص 49 اندام وى از فرط نرمى گره مىخورد و دلش مانند سنگ سخت است . 15 - فيا ليت شعرى . . . ص 49 اى كاش مىفهميدم دل تو ؛ اين دل كه نرم نمىشود ، از سنگ است ؟ ! 16 - كانى انادى . . . ص 49 گويى هنگامى كه او روى مىگرداند تخته سنگى از سنگهاى سختى را فرا مىخوانم كه اگر آهوى سپيد دست سرخ‌مويى بر آن راه رود ، مىلغزد . 17 - و لو ان ما اشكو . . . ص 49

--> ( 2 ) - توده‌هاى شنى است در سرزمين « الدّهناء » . رك : معجم البلدان ، ج 4 ، ص 385 . - م .